Konik na biegunach


Koń bujany


konbujany.pl


Legendarny projekt polskiego artysty - Andrzeja Latosa.

Pierwsze rysunki tej zabawki powstały w połowie lat siedemdziesiątych. Jednak produkcję rozpoczęto w roku 1978.
Konik na biegunach był jedną z pierwszych zabawek produkowanych w Wytwórni Zabawek “Anna Latos” – mieszczącej się w podwarszawskich Włochach.

Produkcja zabawki przypadła na trudny okres w historii kraju. Na rynku zaczynało brakować dosłownie wszystkiego. Konik był zatem wykonywany ze zwykłej calowej sosnowej deski, a mimo prostej, geometrycznej formy sprawiał wrażenie zabawki o skomplikowanej konstrukcji. Zabawka zabezpieczana była olejem parafinowym, który jednocześnie utwardzał i chronił ją przed zabrudzeniem, ale również doskonale podkreślał piękno drewna.

Drewniany konik na biegunach został doceniony nie tylko przez rodziców i dzieci. W 1986 roku na IV Quadriennale Sztuki Użytkowej w Erfurcie (NRD), Andrzej Latos zdobył I nagrodę za projekty drewnianych zabawek, wśród których był koń na biegunach. Zabawka była również prezentowana na wystawach sztuki użytkowej w Polsce i poza jej granicami.

Konik na biegunach wytwarzany był tylko przez dwa lata. Łącznie wyprodukowano około 2.000 egzemplarzy. W wielu polskich domach służy dzielnie (i to w całkiem dobrym stanie) już bodaj czwartemu „pokoleniu” dzieciaków.

Zaprojektowany przez artystę „Konik na biegunach” w pełni zasługuje na miano dzieła sztuki, co potwierdza fakt iż znajduje się obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie (Nr Inw. Wzr d. 1234 WNW).

Tak pisze o nim Pani Anna Demska w wydanym w 2001 roku albumie „Rzeczy Pospolite. Polskie Wyroby 1899-1999”:
„Konik na biegunach, tak chętnie kupowany przez rodziców, odwoływał się do wartości głęboko zakorzenionych w polskiej tradycji. Koń określał status społeczny swego właściciela, miał szerokie konotacje historyczne, był ważnym elementem patriotycznego sztafażu. Ten rodzaj zabawki równie często wytwarzano na wsi, w warsztacie rzemieślniczym czy w zakładzie przemysłowym. Od lat sprzedawano tradycyjną wersję - wypychanego, pluszowego konika na biegunach. Projekt Andrzeja Latosa, zaakceptowany przez młode pokolenie rodziców, spełniał wymagania współczesnej zabawki, dążącej do uproszczonej, geometrycznej formy”.

wróć